Emre Aydın – Ve Gülümse Åžimdi (BebeÄŸim)
(Bu yazı 27 kez okunmustur.)
Ve gülümse şimdi (Bebeğim)
Sakın ağlama , tanıdık yalnızlık , evvel Allah tanıştık evvelden
Kokunu bırakma, çok sevdim kokunu , bilemezsin götür kokunu
Çocuktun hep sen , elinde balonla … Engel miydim ben ? Ä°ÄŸne miydim ?
Bir bakmışım ki ben , elmalar düşmüş , tükenmiÅŸiz , kepenkler inmiÅŸ …bebegım…
Ve uğraşmak anlamsız
Yüzündeki yabancı
Her geçen saniye bana daha yabancı .
Ve böyle olmasın bildiğim gibi kalsan
Her geçen saniye daha da zorlaşmasın
Gülümse ÅŸimdi gülümse ÅŸimdi gülümse ÅŸimdi ve gülümse ÅŸimdi …bebegım…bebegım…
Haklıydın hep sen , acılar bedava , mecburduk hep uzaktan bakmaya
Çok yorgunum ben , eski bir saat gibi … hırpalandım Istanbul gibi ..
BebeÄŸim …
Oyunun en güzel yerinde zil çalınca üzülürdük ya … öyleyim .
